فلو ( felv ) ا . ع . كره خر و كره اسب يك ساله و يا از شير باز كرده . ج : افلاء . فلو ( falovv ) و ( folovv ) ا . ع . خركره و اسب‌كرهء يك ساله و يا از شير باز كرده . ج : فلاوى . فلو ( folovv ) ع . ج . فلاة . فلوات ( falav t ) ع . ج . فلاة . فلوة ( felvat ) ا . ع . خر كرهء ماده و اسب كرهء ماده و يا از شير باز كرده . ج : فلاء . فلوة ( falovvat ) و ( folovvat ) ا . ع . خر كرهء ماده و اسب كرهء ماده و يا از شير باز كرده . ج : فلاوى ( fal v ) . فلوت ( falut ) ص . ع . كساء فلوت : گليم خرد كه چون كسى ويرا پوشد از هر دو سو نتواند آن را برگرداند . فلوج ( foluj ) ع . ج . فلج ( falj ) و فلج ( felj ) . فلوج ( falluj ) ا . ع . كاتب و نويسنده . و نام موضعى . فلوجة ( fallujat ) ا . ع . دهى كه در سواد شهر باشد . و زمين كه صلاحيت زراعت داشته باشد . ج : فلاليج . و نام موضعى در عراق . فلوح ( foluh ) ع . ج . فلح ( falh ) . فلوره ( folure ) و فلوزه ( foluze ) ا . پ . ستون و يا چوبى كه بر روى آن سقف خانه را بنا مىكنند . فلوس ( folus ) ع . ج . فلس ( fals ) . فلوس ( folus ) ا . پ . - مأخوذ از تازى - پول خرد رايج مملكت و پول سياه . و پشيز ماهى . و ميخهاى سرپهن لگام و صندوق و جز آن . و مغز خيار شنبر . فلوس‌دار ( folus - d r ) ص . پ . هر چيز كه داراى فلس و پشيز بود مانند ماهى و جز آن . فلوس ماهى ( folus - m hi ) ا . پ . نام گياهى . فلوع ( falu ' ) ص . ع . سيف فلوع : شمشير بران . ج : فلع ( fol ' ) . فلوع ( folu ' ) ع . ج . فلع ( fal ' ) و فلع ( fel ' ) . فلوق ( faluq ) ص . ع . لبن فلوق : شير خفتهء دفزك شده . فلوق ( foluq ) ع . ج . فلق ( falq ) . فلول ( folul ) ع . ج . فل ( foll ) . فلون ( foluna ) ع . ج . فل . يق : يا فلون يعنى اى فلانها . مر . فلان . فله ( fale ) و ( falle ) ا . پ . آغوز و شير حيوان نوزائيده . و ماست تازه بسته شده و گور ماست . فلهد ( falhad ) و ( folhod ) ا . ع . كودك گرد اندام خوبروى فربه نزديك ببلوغ رسيده . فلهذا ( faleh z ) پ . - كلمهء تعليل مأخوذ از تازى - يعنى پس به اين جهت . و زيرا و بنابرين . فلهم ( falham ) ا . ع . چاه فراخ . و ما كوى نساجى . و فرج زن . فلهود ( folhud ) ا . ع . كودك گرد اندام خوبروى فربه نزديك ببلوع رسيده . فلى ( faly ) م . ع . فلاه بالسيف فليا ( از باب ضرب ) : زد سر او را بشمشير . و فلا راسه : شپش جست در سر او . و فلى الشعر : نيكو فكر كرد در شعر و معانى غريب برآورد . و فلا فلانا فى عقله : آزمود فلان را در عقل و خرد وى . فلى ( fal ) م . ع . فلى فلى ( از باب سمع ) : بريده و منقطع گرديد . فلى ( foll ) ا . ع . لشكر هزيمت يافته و شكست خورده . فلى ( foliyy ) و ( feliyy ) ع . ج . فلاة . فلية ( felliyyat ) ا . ع . زمينى كه باران سال وى نرسد تا آنكه باران سال آينده به آن رسد . ج : فلالى ( fal liyy ) . فليته ( falite ) ا . پ . فتيله . مر . فتيله . فليته‌دار ( falite - d r ) ا و ص . پ . تفنگ فتيله‌اى . و هر چيز كه داراى فتيله باشد . و نوعى از جامه . فليج ( falij ) ص . ع . كسى كه فاصلهء ما بين دندانهاى وى زياد باشد . فليجة ( falijat ) ا . ع . يك تخته از دامنهاى خيمه . فليحة ( falihat ) ا . ع . برگ درخت آتش زنه چون شكافته گردد . فليدن ( falidan ) ف ل و م . پ . بد دل شدن و ترسناك گشتن و دل بد كردن . و به زور و عنف چيزى گرفتن . فليدن ( falidan ) و ( felidan ) ف م . پ . چيزى به زور و عنف در جائى فرو كردن چنان كه ريش گردد و زخم شود . فليفس ( felifos ) ا . پ . نام پدر اسكندر مقدونيائى . فليقله ( folayfale ) ا . پ . بار درخت عود . فليق ( faliq ) ا . پ . پيلهء ابريشم . فليق ( faliq ) ا . ع . كار شگفت . و بلا و سختى . و رگى كه بر گردن بلند برآيد . و رگى در بازو . و مغاكى پيش حلقوم شتر . و نام دهى در طايف . فليق ( follayq ) ا . ع . شفتالوئى كه از هسته جدا گردد . فليقة ( faliqat ) ا . ع . بلا و سختى . و زن اندك موى . و كار عجيب . و قولهم : يا للفليقة : در تعجب در امر عجيبى گويند . فليل ( falil ) ا . ع . دندان نشتر شتر شكسته شده . و گروه و جماعت . و ليف خرما . فليل ( falil ) ص . ع . سيف فليل : شمشير با رخنه .